Administracja UW

Zasady postępowania administracyjnego

admin — Sat, 14 Jun 2008 18:26:19 +0000

Zasada praworządności – według art. 7 Konstytucji organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Stwierdzenie to wyraża istotę zasady praworządności, którą jest związanie organów administracji publicznej prawem. Fakt związania tych organów prawem i obowiązek stania na straży praworządności oznacza m.in. że organowi nie wolno naruszać norm prawnych, które zostały prawidłowo ustanowione. Jednak zasada, że wszystko, co nie jest prawem zakazane jest dozwolone, nie może prowadzić do zawyżającego interpretowania kompetencji organów administracji publicznej.
Zasada prawdy obiektywnej – według art. 7 k.p.a. w toku postępowania administracyjnego „organy administracyjne podejmują wszelkie kroki niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy”. Wynika z tego, że organ administracyjny powinien dążyć do wszechstronnego zbadania wszelkich istotnych okoliczności, mogących mieć wpływ na treść decyzji czy innych władczych działań administracji oraz do wyjaśnienia rzeczywistych treści, stosunków faktycznych i prawnych. Ta szczególna zasada jest następnie rozwinięta w zasadzie szczególnego postępowania dowodowego, który nakłada na organ obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący.
Zasada uwzględniania interesu publicznego i słusznego interesu obywateli – art. 7 k.p.a. zawiera nakaz uwzględniania i harmonizowania interesu strony i interesu publicznego. Uwzględnienie to powinno dokonywać się w granicach prawa z uwzględnieniem wszystkich okoliczności faktycznych.
Zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa i pogłębiania kultury prawnej – zaufanie obywateli do organów administracji państwowej decyduje o sile państwa i skuteczności jego działania, zwłaszcza przy rozstrzyganiu trudnych i złożonych spraw gospodarczych. Dlatego w tym zakresie istotne znaczenie mają zasady: równości wobec prawa, domniemania słuszności prawnego interesu przedsiębiorców, zaufania do obywatela, bilansu kosztów i korzyści, służby publicznej, pewności w sferze stosowania prawa oraz kultura organizacji, pracy administracji i kwalifikacje merytoryczne i moralne kadry urzędniczej.
Zasada udzielania pomocy prawnej –według art. 9 k.p.a. „organy administracji państwowej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, mogących mieć wpływ na ustalenie prawa i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego”. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wskazówek i wyjaśnień. Organowi administracji nie wolno wykorzystywać nieznajomości prawa przez stronę. Zasada ta jest szczególnie ważna w związku z kształtowaniem się nowego porządku gospodarczego, z dużą niestabilnością niektórych rozwiązań dotyczących stosunków gospodarczych.
Inne: zasada udziału stron w postępowaniu, przekonywania i troski o dobro wspólne, szybkości i prostoty, nakłaniania do ugody, pisemności, dwuinstancyjności, trwałości decyzji, sądowej kontroli zgodności z prawem decyzji administracyjnych.

Uznanie administracyjne

admin — Sat, 14 Jun 2008 18:25:39 +0000

To szczególna forma upoważnienia przez ustawę organów administracji publicznej do określonego zachowania się – działania lub zaniechania. Organ może wybrać spośród dwu lub więcej przewidzianych przez ustawę, równowartościowych prawnie rozwiązań. Zakres uznania administracyjnego organu administracji publicznej jest obecnie ograniczony ogólnymi zasadami prawa administracyjnego i innymi przepisami tego kodeksu. Sfera uznania administracyjnego nie jest strefą dowolności działania i wyboru organów administracji publicznej dlatego organ administracji publicznej ma obowiązek wnikliwego uzasadnienia wyboru jednego z przyjętych rozwiązań i wskazania dlaczego nie wybrał drugiego.

Równość gospodarcza

admin — Sat, 14 Jun 2008 18:24:43 +0000

Podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej jest wolne i dozwolone każdemu na równych prawach. Zasada równości wewnętrznej – gwarantuje jednakowe traktowanie przedsiębiorców krajowych, bez względu na formę prawną wykonywania działalności gospodarczej oraz rodzaju własności. Zasada równości zewnętrznej – przyznaje takie same prawa i obowiązki przedsiębiorcom krajowym i zagranicznym. Według art. 32 ustęp 1 Konstytucji RP, nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny. Zasada ta dopuszcza w pewnych sytuacjach odmienne traktowanie przedsiębiorców. Zasada równości przedsiębiorców oznacza także równość w zakresie: wyboru formy organizacyjnej, obowiązków ubezpieczeniowych, podatkowych itp. Wyjątkiem od zasady równości w zakresie podejmowania działalności gospodarczej jest wykonywanie tej działalności przy utrzymaniu monopolu państwowego.

Zasada wolności gospodarczej

admin — Sat, 14 Jun 2008 18:24:16 +0000

Jest to cecha konstytutywna gospodarki rynkowej, podstawa nowego ustroju społeczno-gospodarczego. Zawarta jest w prawie działalności gospodarczej: „podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa”. Wolność gospodarczą – można określić jako domniemanie swobody podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorców, jeśli co innego nie wynika z przepisów ustawowych.
Na pojęcie wolności gospodarczej składa się zespół różnych wolności i praw, jak: prawo własności, prawo do przedsiębiorczości, prawo do wolnej i równej konkurencji, itd. Charakter poszczególnych praw decyduje o charakterze wolności gospodarczej i jej zakresie. Konstytucja RP w art. 20 stanowi, że społeczna gospodarka rynkowa, oparta na wolności działalności gospodarczej i własności prywatnej oraz solidarności, dialogu i współpracy partnerów społecznych stanowi podstawę ustroju gospodarczego RP. Natomiast zgodnie z art. 22 Konstytucji RP ograniczenie wolności gospodarczej jest dopuszczane tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny. Podstawową gwarancją, która umożliwi funkcjonowanie wolności działalności gospodarczej musi być: stabilne ustawodawstwo, apolityczny charakter kształtowania i stosowania mechanizmów funkcjonowania gospodarki państwa.

Źródła prawa gospodarczego

admin — Sat, 14 Jun 2008 18:23:26 +0000

- podstawą porządku prawnego jest ustawa. Organy administracji publicznej mogą wydawać decyzje administracyjną (działać władczo) tylko gdy ustawa na to pozwala.
- w sferze gospodarczej istotne znaczenie mają też akty podustawowe. Głównie rozporządzenia wydawane przez Prezydenta RP, Prezesa RM, RM, ministrów, KRRiTV.
Źródła prawa gospodarczego publicznego – formy, w jakich przejawia się i w jakich jest podawana przedsiębiorcom do przestrzegania wola państwa w zakresie spraw dotyczących gospodarowania.
Źródła prawa gospodarczego są liczne, obszerne i mało stabilne.
Istotna rola k.c.: zagadnienia dotyczące osób fizycznych i prawnych w ramach wykonywanej przez nie działalności gospodarczej.

Źródła prawa administracyjnego gospodarczego

admin — Sat, 14 Jun 2008 18:22:56 +0000

Źródła prawa w znaczeniu formalnym: akty normatywne (prawotwórcze), które zawierają przepisy dające podstawę do konstruowania norm danej gałęzi prawa.
Źródła prawa w znaczeniu materialnym: ogół okoliczności o ekonomicznym, kulturowym, politycznym, społecznym, niekiedy też religijnym charakterze, których oddziaływanie wpłynęło na treść obowiązującego prawa.
Źródła poznania prawa: są to wszelkiego rodzaju dokumenty i obiekty, na podstawie których ustalić można treść norm prawnych;
a) oficjalne – „Dziennik Ustaw”, „Monitor Polski”, dzienniki urzędowe ministrów kierujących działami administracji rządowej i urzędów centralnych, wojewódzkie dzienniki urzędowe;
b) nieoficjalne – wszelkie dokumenty i obiekty na podstawie których można ustalić treść norm prawnych.
Według art. 87 i 93 Konstytucji RP (zamknięty katalog źródeł prawa:
źródła prawa powszechnie obowiązujące – są to normy nakładające na podmioty prawa, zwłaszcza na jednostki, ciężary i obowiązki. Zaliczamy do nich (źródła formalne): Konstytucję, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe, rozporządzenia, prawo miejscowe stanowione na podstawie upoważnień zawieranych przez organy samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
normy obowiązujące wewnętrznie – nakładają obowiązki i ustanawiają uprawnienia w stosunku do jednostek organizacyjnie podległych organowi wydającemu akty normatywne tego prawa. Są to uchwały Rady Ministrów, zarządzenia Prezydenta RP, Prezesa RM, ministrów.

Na czym polega bezpośrednia działalność gospodarki publicznej ręki

admin — Sat, 14 Jun 2008 18:21:50 +0000

Teoria prof. Strzyczkowskiego zakłada, że wolność gospodarcza nie przysługuje podmiotom administracji publicznej, rządowej i samorządowej. W szczególności zaś z samego tylko faktu, że państwo (SP) lub podmioty samorządowe dysponują mieniem, nie wynika jeszcze domniemanie wolności i autonomii w zakresie możliwości podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej (inaczej niż ma to miejsce w odniesieniu do osób fizycznych i tworzonych przez nie jednostek organizacyjnych). Organy władzy i administracji publicznej są bowiem powołane do realizowania określonych prawem kompetencji i już z tej przyczyny nie mogą korzystać z wolności podstawowych w zakresie i w sposób, w jaki korzysta z nich jednostka. Wyjątek stanowią cele komercyjne.