- podstawą porządku prawnego jest ustawa. Organy administracji publicznej mogą wydawać decyzje administracyjną (działać władczo) tylko gdy ustawa na to pozwala.
- w sferze gospodarczej istotne znaczenie mają też akty podustawowe. Głównie rozporządzenia wydawane przez Prezydenta RP, Prezesa RM, RM, ministrów, KRRiTV.
Źródła prawa gospodarczego publicznego – formy, w jakich przejawia się i w jakich jest podawana przedsiębiorcom do przestrzegania wola państwa w zakresie spraw dotyczących gospodarowania.
Źródła prawa gospodarczego są liczne, obszerne i mało stabilne.
Istotna rola k.c.: zagadnienia dotyczące osób fizycznych i prawnych w ramach wykonywanej przez nie działalności gospodarczej.

Źródła prawa w znaczeniu formalnym: akty normatywne (prawotwórcze), które zawierają przepisy dające podstawę do konstruowania norm danej gałęzi prawa.
Źródła prawa w znaczeniu materialnym: ogół okoliczności o ekonomicznym, kulturowym, politycznym, społecznym, niekiedy też religijnym charakterze, których oddziaływanie wpłynęło na treść obowiązującego prawa.
Źródła poznania prawa: są to wszelkiego rodzaju dokumenty i obiekty, na podstawie których ustalić można treść norm prawnych;
a) oficjalne – „Dziennik Ustaw”, „Monitor Polski”, dzienniki urzędowe ministrów kierujących działami administracji rządowej i urzędów centralnych, wojewódzkie dzienniki urzędowe;
b) nieoficjalne – wszelkie dokumenty i obiekty na podstawie których można ustalić treść norm prawnych.
Według art. 87 i 93 Konstytucji RP (zamknięty katalog źródeł prawa:
źródła prawa powszechnie obowiązujące – są to normy nakładające na podmioty prawa, zwłaszcza na jednostki, ciężary i obowiązki. Zaliczamy do nich (źródła formalne): Konstytucję, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe, rozporządzenia, prawo miejscowe stanowione na podstawie upoważnień zawieranych przez organy samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
normy obowiązujące wewnętrznie – nakładają obowiązki i ustanawiają uprawnienia w stosunku do jednostek organizacyjnie podległych organowi wydającemu akty normatywne tego prawa. Są to uchwały Rady Ministrów, zarządzenia Prezydenta RP, Prezesa RM, ministrów.

Teoria prof. Strzyczkowskiego zakłada, że wolność gospodarcza nie przysługuje podmiotom administracji publicznej, rządowej i samorządowej. W szczególności zaś z samego tylko faktu, że państwo (SP) lub podmioty samorządowe dysponują mieniem, nie wynika jeszcze domniemanie wolności i autonomii w zakresie możliwości podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej (inaczej niż ma to miejsce w odniesieniu do osób fizycznych i tworzonych przez nie jednostek organizacyjnych). Organy władzy i administracji publicznej są bowiem powołane do realizowania określonych prawem kompetencji i już z tej przyczyny nie mogą korzystać z wolności podstawowych w zakresie i w sposób, w jaki korzysta z nich jednostka. Wyjątek stanowią cele komercyjne.